Qıqqıldamaq (f.i.s.): Bu feil, xırda, tez-tez və zəif səslərlə səslənməni, incə və zərif bir şəkildə titrəməni, çox zaman xoşagəlməz bir halın ifadəsini ehtiva edir. Səs çıxaran obyektin ölçüsündən asılı olmayaraq, bu səs həmişə zəif, nazik və tez-tez təkrarlanan bir xarakter daşıyır.
Məsələn, küləyin nazik budaqlarda yaratdığı səs, incə bir şüşənin zərif titrəməsi, ya da uzaqdan gələn zəif bir zəng səsi "qıqqıldamaq" feili ilə ifadə oluna bilər. Hətta, bəzi hallarda qorxu və ya narahatlıq hissi ilə müşayiət olunan incə bir titrəyiş də "qıqqıldamaq" feili ilə təsvir edilə bilər. Məsələn, qorxudan titrəyən bir insanın bədənindəki zəif titrəməni və ya səsini belə ifadə etmək mümkündür.
Lüğətlərdə sadəcə "səs çıxarmaq" kimi izah olunsa da, "qıqqıldamaq" feili daha çox səsin keyfiyyətinə və tezliyinə diqqət çəkir. Bu, səsin xarakterini, onun ifadə etdiyi duyğunu daha dəqiq təsvir edir. Ona görə də, "qıqqıldamaq" sadəcə bir səs çıxarmaq hərəkəti deyil, daha çox həmin səsin özünəməxsus xüsusiyyətlərini vurğulayan poetik və ifadəli bir sözdür.
Beləliklə, "qıqqıldamaq" feilinin mənasını anlamaq üçün sadəcə səsin özünə deyil, həm də səsin tezliyinə, intensivinə və yaratdığı ümumi təəssürata diqqət yetirmək lazımdır. Bu, sözün mənasını daha dolğun və zənginləşdirir.