Qıjıldama: "Qıjıldamaq" felindən törəmiş isimdir. Əsas mənası, bir şeyi yüngülcə, tez-tez və həssas bir şəkildə toxunmaq, qıcıqlandırmaq, narahat etmək deməkdir. Bu toxunma fiziki ola bilər, məsələn, dərinin səthinə yüngülcə vurulması, tüklərin oynadılması və ya bir həşəratın qanadının dəriyə dəyməsi. Ancaq qıjıldama həm də metaforik mənada istifadə oluna bilər, yəni bir şeyin insanın ruh halına, düşüncələrinə və ya duyğularına yüngülcə təsir etməsi, onu narahat etməsi mənasını da verə bilər. Məsələn, "Vicdanının qıjıldaması" deyəndə, insanın vicdanının ona verdiyi yüngül, lakin narahatedici təsiri nəzərdə tutulur.
Qıjıldamanın səciyyəvi xüsusiyyətləri onun zəif intensivliyi və tez-tez təkrarlanmasıdır. Kəskin və güclü bir təsiri deyil, daha çox davamlı və narahatedici bir təsiri vardır. Bu sözü "gıdıqlama" sözü ilə qarışdırmamaq lazımdır, çünki qıdıqlama daha güclü, daha əyləncəli və hətta ağrılı ola bilərkən, qıjıldama daha incə və əsəbi edici bir təsiri daşıyır.
Qıjıldama sözü poetik üslubda daha çox işlənir və əsərin duyğu və əhval-ruhiyyəsinə incə bir zəriflik gətirir. Məsələn, bir şeirdə sərin küləyin üzə vurması, ya da uzaqdan gələn bir musiqi səsinin yaradacağı təsiri təsvir etmək üçün "qıjıldama" sözündən istifadə edilə bilər. Bu sözün köməyi ilə oxucuya daha dərin duyğular aşılamaq mümkündür.
Ümumiyyətlə, "qıjıldama" sözü dilə zəriflik, incəlik və həssaslıq qatan bir sözdür və ədəbi yaradıcılıqda müxtəlif mənalarda istifadə oluna bilər. Onun mənasını tam başa düşmək üçün kontekstin nəzərə alınması vacibdir.