Qıjılama, "qıjılamaq" felindən törəmiş bir isimdir və əsasən iki əsas mənada işlənir. Birincisi, dərinin səthinə toxunan, yüngül, lakin xoşagəlməz bir hissi ifadə edir. Bu, yüngül bir qaşınma, bir növ dərinin həssaslığının artması ilə müşayiət olunur. Məsələn, yun paltardan yaranan qıjılama hissini hər kəs bilir. Bu mənada qıjılama fiziki bir təcrübədir və obyektiv olaraq ölçülə bilməsə də, subyektiv olaraq insan tərəfindən hiss edilir.
İkincisi isə, daha metaforik bir məna daşıyır. Qıjılama, narahatlıq, əsəbilik, və ya həyəcan hisslərinin yüngül bir şəkildə ifadə olunması kimi də anlaşıla bilər. Məsələn, "Onun sözləri mənim içimdə qıjılama yaradıb" deyəndə, sözlərin yaratdığı narahatlıq və ya şübhə hissləri nəzərdə tutulur. Bu mənada qıjılama, əsasən psixo-emosional bir vəziyyəti təsvir edir və fiziki toxunuşla əlaqəli deyil. Bu, hiss olunan bir şeydir, lakin tamamilə subyektivdir və hər kəsdə fərqli şəkildə təzahür edə bilər.
Qıjılama sözünün maraqlı tərəfi onun ikili mənasının olmasıdır. Həm fiziki bir hissi, həm də emosional bir vəziyyəti ifadə etmək qabiliyyətinə malikdir. Bu da sözün ifadə etdiyi kontekstdən asılı olaraq mənasının dəqiqləşməsini tələb edir. Əgər fiziki qıjılama nəzərdə tutulursa, onda bu, dəridə yaranan yüngül və xoşagəlməz bir hissdir. Əgər emosional qıjılama nəzərdə tutulursa, onda bu, əsəbilik, narahatlıq və ya həyəcanın yüngül bir formasıdır. Beləliklə, qıjılama sözü, zərifliyi və çoxmənalılığı ilə Azərbaycan dilinin zənginliyini nümayiş etdirir.