Qıjhaqıj zərfi, hərəkətin sürətli, qısa və şiddətli olmasını ifadə edir. Sadəcə "çox sürətlə" və ya "çox iti" mənalarından daha çox şey ifadə edərək, hərəkətin səs-küy və ya titrəmə ilə müşayiət olunduğunu vurğulayır. "Qıjıltı" sözü ilə birləşdirilməsi, bu sürətin müşayiət olunduğu səsin xarakterini daha aydın göstərir; bu səs incə, kəskin, təkrarlanan və ya bir az titrəyən ola bilər. Misal olaraq, bir çayın sürətlə axması deyil, daha çox daşlara dəyərək, sürətlə və səs-küy ilə axması təsəvvür edilir.
Sözün təsviri təbiəti onun canlılığı və obrazlılığını artırır. "Araz qıjhaqıj axır" ifadəsi sadəcə Araz çayının sürətli axdığını deyil, həm də bu axmanın yaradıcı səs-küy və hərəkətin canlı bir təsvirini oxucuya çatdırır. Bu, oxucunun özünün çayın səsini eşidib, sürətini görməsini təmin edir. "Qıjhaqıj" zərfi ədəbi əsərlərdə dinamikliyi və əhval-ruhiyyəni gücləndirmək üçün çox təsirli bir vasitədir.
Fonetik cəhətdən, sözün təkrarlanan hecaları (qıj-haq-qıj) hərəkətin sürətini və ritmini əks etdirir, oxucuya sanki səsin özünü eşitdirir. Bu, sözün mənasını daha da təkmilləşdirir və onu sadəcə lüğət mənasından daha dərin və emosional edir. Ona görə də "qıjhaqıj" zərfi Azərbaycan dilinin zəngin ifadə vasitələrinin gözəl nümunələrindən biridir.