Qığıldanmaq feli, əsasən uşaqlar üçün xas olan, şirin, incə və tez-tez səssiz bir şəkildə danışmağı, pıçıldamağı, və ya bir şeylə oynayıb, səssizcə, özünəməxsus bir şəkildə nitq səsləri çıxarmağı ifadə edir. Bu, həm də həyəcan, sevinc və ya narahatlıq hisslərini ifadə etmək üçün istifadə oluna bilər. Qığıldamaqdan fərqli olaraq, qığıldanmaq daha çox ifadəsiz, incə və bir qədər məhdud nitq səslərini əhatə edir.
Misal olaraq verilən nümunədəki “Dədə, dədə!” deyə qığıldandı ifadəsi, uşağın atasını çağırması zamanı həyəcan və ya ehtiyacını ifadə etmək üçün səssizcə, incə bir tonda danışmasını göstərir. Uşaq səsi tam çıxarmadan, özünəməxsus bir şəkildə atasının diqqətini cəlb etməyə çalışır. Bu, sözün təkcə “qığıldamaq” mənasından daha geniş bir məna kəsb etdiyini göstərir.
Qığıldanmaq feli, həm də bir şəkildə gizlin və ya fısıldayan şəkildə danışmağı ifadə edə bilər. Məsələn, bir uşağın gizlin bir şey haqqında dostuna qığıldanması kimi. Beləliklə, sözün işlənməsi kontekstdən asılı olaraq bir qədər dəyişə bilər.
Ümumilikdə, “qığıldanmaq” feli uşaq dilinin zənginliyini və incəliklərini əks etdirən maraqlı və rəngarəng bir söz olaraq qalır.