Qığıldamaq (f.): Körpənin, xüsusilə də gülərək və ya sevinc hissi ilə çıxardığı xırıldayan, qısa, təkrarlanan səsdir. Bu səs, adətən "qığ-qığ" kimi təsvir olunur və uşağın rifahının, sağlamlığının və əhval-ruhiyyəsinin göstəricisi kimi qəbul edilir. Qığıldamaq, sadəcə səs çıxarmaq deyil, eyni zamanda, uşağın dil inkişafının ilk mərhələlərindən biridir. Bu səslərin təkrarlanması və müxtəlif tonlarda çıxarılması, uşağın dil və nitq qabiliyyətinin formalaşmasında böyük rol oynayır.
Qığıldamaq səsləri, körpənin ətraf aləmini kəşf etmək və ətrafındakı insanlarla əlaqə qurmaq üçün istifadə etdiyi ilk ünsiyyət vasitələrindən biridir. Uşağın qığıldaması analar və ata-analara onun özlərini sevindirdiyini, rahat olduğunu və hər şeyin yaxşı olduğunu bildirir. Qığıldamaq həmçinin, uşağın fiziki və emosional inkişafının əlamətidir və onun ümumi sağlamlığı haqqında məlumat verir.
Məsələn, mətnimizdəki "Əşrəf hər səhər quşlar kimi erkən oyanar, kiçik beşiyinin içində qığıldamağa başlar" cümləsində, qığıldamaq sözü Əşrəfin sevincli, canlı və sağlam olduğunu bildirir. Bu, onun günün enerjili və pozitiv başlanğıcını təsvir edir. Qığıldamaq həm də uşağın emosional ifadəsinin bir formasıdır və onun daxili dünyasına baxış imkanı verir.