Qığıldanma "Qığıldanmaq" fellərinin törəməsi olaraq, əsasən iki əsas mənaya malikdir. Birinci və daha geniş yayılmış mənası, kiçik, zərif, incə səslərin bir-birinin ardınca, tez-tez təkrarlanmasıdır. Bu səslər quşların cıvıltısı, uşaqların pıçıldaşması, ya da nazik bir çayın axını kimi təsəvvür edilə bilər. Hətta nazik metalların bir-birinə sürtülməsindən yaranan incə səs də qığıldanma kimi təsvir edilə bilər. Bu mənada qığıldanma, səsin özünün xarakterinə görə yumşaq, xoşagəlməz, hətta narahatedici ola bilər, amma əsasən müsbət kontekstdə işlədilir.
İkinci mənası isə, gizlin, açıq-aşkar olmayan, pıçıldama ilə əlaqədar bir fəaliyyətin nəticəsi olaraq baş verən hadisəni ifadə edir. Bu mənada qığıldanma, sirli məlumatların yayılması, gizli planların qurulması, və ya şayiələrin yayılması kimi hadisələrlə əlaqələndirilə bilər. Bu mənada qığıldanma daha çox mənfi bir konnotasiya daşıyır, çünki gizlilik və açığıq olmaması adətən şübhə və narahatlığa səbəb olur. Məsələn, "düşmənlərin arasında qığıldanma başladı" deyimi, gizli planların qurulduğunu və təhlükənin yaxınlaşdığını göstərir.
Ümumiyyətlə, qığıldanma sözü, səsin xarakterini və hadisənin kontekstini əsas götürərək müxtəlif mənalarda istifadə oluna bilər. Onun mənası, həm təbiətin səslərini, həm də insan həyatındakı gizli hadisələri ifadə etmək üçün çox yönlü və ifadəli bir vasitədir. Qığıldanma sözünün seçilməsi, yazıçı və ya danışanın hadisəni necə təsvir etmək istədiyini və oxucu və ya dinləyicidə hansı hissi yaratmaq istədiyini göstərir.