Qəsidəyazan sözü, köhnə Azərbaycan dilində istifadə olunan bir termin olaraq, əsasən qəsidə janrında şeir yazan şairlər üçün işlənirdi. Bu terminin özündə həm peşəkarlıq, həm də müəyyən bir ədəbi zövq və ustalıq təəssüratı vardır. Sadəcə "şair" sözündən fərqli olaraq, "qəsidəyazan" daha spesifik bir janrla bağlılığı vurğulayır və oxucuya bu şairin uzun, mürəkkəb quruluşa malik, möhtəşəm və təntənəli qəsidələr yaratdığını bildirir.
Qəsidənin özünün tarixi və ədəbi əhəmiyyətini nəzərə alsaq, "qəsidəyazan" sözünün mənası daha da dərinləşir. Qəsidələr, xüsusilə də klassik ədəbiyyatda, hökmdarlara, xadimlərə, ya da mühüm hadisələrə həsr olunmuş, yüksək ədəbi keyfiyyətə malik şeirlər idi. Beləliklə, "qəsidəyazan" sadəcə şeir yazan deyil, eyni zamanda həmin dövrün ictimai-siyasi həyatında mühüm rol oynayan, öz şeirləri ilə tərifləmə və ya tənqid etmə gücünə malik bir şəxsiyyət idi.
Müasir dövrdə isə "qəsidəyazan" sözü daha az işlənsə də, ədəbiyyatşünaslıqda və klassik ədəbiyyatın tədqiqi zamanı tarixi kontekstdə onun əhəmiyyəti qalmaqdadır. Bu söz, keçmişin böyük şairlərinin yaradıcılığına və onların ədəbi irsinə olan hörməti, dərin bilik və ustalığı əks etdirir. Ona görə də, "qəsidəyazan" sözü sadə bir tərif olmaqdan çıxaraq, tarixi, mədəni və ədəbi bir konnotasiya daşıyan zəngin bir termindir.
Ümumiyyətlə, "qəsidəyazan" termini, qəsidə janrının özünəməxsusluğunu, onunla bağlı olan ənənələri və bu janrda şeir yazan şairlərin peşəkarlığını vurğulayır. Bu söz, klassik Azərbaycan ədəbiyyatının zənginliyinin və dərinliyinin simvoludur.