Qəribnəvaz sözü ərəb dilindən olan "qərib" (qərib, yad, əcnəbi) və fars dilindən olan "-nəvaz" (şəfqətli, mərhəmətli, himayəçi) şəkilçilərindən əmələ gəlmiş bir birləşmədir. Bu söz, öz məskənindən uzaqda olan, tanışları olmayan, yad bir mühitdə yaşayan insanlara qarşı xüsusi diqqət və qayğı göstərən, onlara kömək edən, himayə edən şəxsi təsvir edir.
Qəribnəvaz bir insan yalnız maddi kömək göstərməklə kifayətlənmir. O, qəriblərin ehtiyaclarını anlamağa çalışır, onların problemlərini dinləyir və mümkün olan hər cür dəstəyi təmin edir. Bu dəstək, yaşayış yerinin təmin olunmasından tutmuş, sosial inteqrasiyaya və psixoloji dəstəyə qədər geniş bir spektrdə ola bilər. Qəribnəvazlınq sadəcə bir vəzifə deyil, qəlbdən gələn bir his, əsl insanlıq və mərhəmət nümunəsidir.
Tarix boyu müxtəlif mədəniyyətlərdə qəriblərə qarşı müxtəlif yanaşmalar olsa da, qəribnəvazlıq hər zaman yüksək qiymətləndirilmiş bir xüsusiyyət olub. Qəribnəvaz insanlar, müxtəlif mədəniyyətlərin qarışdığı və qarşılıqlı əlaqələrin gücləndiyi bir dünyada, tolerantlıq, anlayış və qarşılıqlı hörmətin əsasını təşkil edirlər. Onların mövcudluğu cəmiyyətin sosial toxumasını möhkəmləndirir və daha ədalətli və harmonik bir yaşayış mühitinin yaradılmasına kömək edir.
Beləliklə, qəribnəvaz olmaq sadəcə bir sözün mənasından kənara çıxaraq, əxlaqi və mənəvi bir vəzifəni, insanlıq duyğusunun ən gözəl ifadəsini təcəssüm etdirir. Bu keyfiyyət, həm fərdi səviyyədə, həm də cəmiyyət səviyyəsində müsbət dəyişikliklərə səbəb ola bilər və gələcək nəsillərə örnək olaraq qalır.