Qəmərsurət sözü, Azərbaycan dilinin izahlı lüğətlərində əsasən qəmərüz(lü) sözünün sinonimi kimi qeyd olunsa da, daha dəqiq və geniş bir izah tələb edir. Sadəcə "qəmər üzlü" mənası ilə kifayətlənmək, sözün ifadə etdiyi incəliyi və dərinliyi tam əks etdirmir.
Qəmərsurət, əslində, yalnız "aya kimi gözəl üzlü" mənasını verməkdən kənara çıxaraq, bənzətmə yolu ilə gözəlliyi, xüsusilə də üz gözəlliyini daha poetik və metaforik bir şəkildə ifadə edir. Ayın əzəmətli, sirli və eyni zamanda cəlbedici gözəlliyinə istinad edərək, şəxsin üzünün həm gözəl, həm də sərraf olduğunu, xüsusi bir cazibəyə malik olduğunu vurğulayır.
Bu sözün istifadəsi, ədəbiyyatda, xüsusilə də aşiqanə şeirlərdə daha tez-tez rast gəlinir. Çünki qəmər, romantik və ehtiraslı hisslərlə çox sıx bağlıdır. Beləliklə, qəmərsurət sözü, sadəcə bir təsvir deyil, eyni zamanda şairin və ya yazıçının qəhrəmana qarşı duyduğu heyranlığı və məhəbbətini ifadə edən bir vasitədir.
Qəmərüz(lü) sözü ilə müqayisədə, qəmərsurət daha az istifadə olunsa da, daha bədii və ifadəli bir söz olaraq qalır. Onun mənasını tam dərk etmək üçün, sözün istifadə olunduğu kontekstin və ədəbi üslubun nəzərə alınması vacibdir. Yalnız üz gözəlliyini deyil, həm də ümumi cazibədarlığı, mələk kimi gözəlliyi və səcdəyə dəyər bir görünüşü ifadə edə bilər.