Qəməriyyə (ərəb. قَمَرِيَّة) sözü, Azərbaycan dilinin zəngin leksikasında özünəməxsus bir yeri olan, romantika və istirahət hissini özündə əks etdirən bir termindir. Əsas mənası bağlarda, parklarda və ya geniş ərazilərdə tikilən, üstü örtülü, yanları isə açıq, istirahət və söhbət üçün nəzərdə tutulmuş kiçik köşk və ya talvardır.
Qəməriyyənin dizaynı ümumiyyətlə, ətraf mühitin təbiətinə uyğunlaşdırılır. Çox vaxt kölgəli bir yerə, ağacların və çiçəklərin arasında yerləşdirilir. Dizaynında şəffaflıq ön plana çəkilir. Yanların açıq olması ətraf mənzərənin tam görünməsini təmin edərək, təbiətlə birlik hissini gücləndirir. Üst örtüyü isə günəşdən və yağışdan qorunma təmin edir. Bu cür incə dizayn detalları qəməriyyəyə həm rahatlıq, həm də estetik bir görünüş bəxş edir.
Tarix boyu qəməriyyələr zəngin insanların bağlarında, saraylarda və hətta bəzi ictimai yerlərdə rast gəlinən məşhur istirahət yerləri olub. Onlar sadəcə bir istirahət yeri deyil, eyni zamanda söhbət, görüş və təbiətlə ünsiyyət üçün idealdır. Qəməriyyənin rahat atmosferi insanlar arasında dostluq əlaqələrinin möhkəmlənməsinə və xoş anların yaranmasına kömək edirdi.
Müasir dövrdə də qəməriyyələr öz aktuallığını qoruyub saxlayır. Landşaft dizaynında geniş istifadə olunan qəməriyyələr, bağlara və parklara xüsusi bir cazibə qatır. Əlbəttə ki, müasir qəməriyyələrin dizaynı daha müxtəlifdir və müasir memarlıq üslublarını əks etdirir. Lakin əsas funksiyası - rahat bir məkan yaratmaq və təbiətlə harmoniyada olmaq dəyişməz olaraq qalır.