Kiosk (fr. kiosque, əsli köşk) sözü, əsasən Fransız dilindən gəlmiş olsa da, kökləri fars dilindəki "köşk" sözünə dayanır. Bu, əsrlər boyu müxtəlif mədəniyyətlərdə dəyişən formalarda və funksiyalarda istifadə olunan bir tikili növünü təsvir edir.
Müasir istifadədə kiosk, ümumiyyətlə, xırda alver, cürbəcür arayışlar vermək, bilet satışı, informasiya paylaşımı və ya digər xidmətlər təqdim etmək üçün istifadə olunan kiçik, tez-tez müvəqqəti bir tikilidir. Bu, açıq havada yerləşən və adətən bir və ya daha çox tərəfi açıq olan, sadə, funksional bir quruluşdur. Materialı və dizaynı istifadə məqsədindən və yerləşdiyi ərazinin üslubundan asılı olaraq dəyişə bilir. Müştəri xidmətlərinə yönəlmiş kiçik bir dükan, informasiya mərkəzi və ya satış nöqtəsi kimi təsəvvür edilə bilər.
Kioskun tarixi çox qədimdir. Əvvəlcə varlıların istirahət və əyləncə üçün istifadə etdiyi, bağlarda və parklarda yerləşən zərif köşklərdən törəyərək, zamanla daha sadə və funksional bir forma almışdır. Bu gün küçələrdə, parklarda, ticarət mərkəzlərində, hava limanlarında və digər ictimai yerlərdə qarşılaşdığımız kiosklar, əslində, bu zərif köşklərin sadələşmiş və müasir versiyalarıdır. Onların əsas funksiyası isə informasiya və ya xidmət təqdim edərək ictimai həyatın rahatlığını təmin etməkdir. "Gül kiosku" ifadəsi, bu tikililərin gözəllik və əyləncə ilə də əlaqələndirilə biləcəyini göstərir.
Beləliklə, "kiosk" sözü sadəcə bir tikili növünü deyil, həm də tarixi, mədəni və funksional bir kontekstdə nəzərdən keçirilməli olan bir anlayışı təmsil edir.