Qaraqaşlı sifəti, əsasən, qaşlarının qara rəngdə olmasını ifadə edir. Bu, sadəcə bir fiziki xüsusiyyəti deyil, həm də bəzən gözəllik və cazibədarlıq ilə əlaqələndirilir. Ədəbiyyatda qaraqaşlı insanların təsvirlərinə tez-tez rast gəlinir, bu da sözün estetik yükünü göstərir. Qara qaşlar, ümumiyyətlə, cəlbedici və ifadəli bir görünüş yaradır və bu da "qaraqaşlı" sözünün müsbət konnotasiyasını gücləndirir.
Sözün istifadəsi zamanı yalnız qaşların qara rənginə diqqət yetirilmir. "Qaraqaş oğlan", "Qaraqaş qız" kimi ifadələrdə, bütövlükdə insanın görünüşünün, xüsusilə də gözlərin və saçların rənginin də qara və ya tünd rənglərdə olmasını nəzərdə tutur. Belə ki, qaraqaşlılıq, ümumi olaraq qaranlıq, zərif və sirli bir görünüşün təsvirini yaradır.
S.S.Axundovun misalında olduğu kimi ("Zeynəb qaraqaş, qaragöz bir qız idi"), "qaraqaşlı" sifəti başqa sifətlərlə birlikdə istifadə olunaraq, qəhrəmanın görünüşünü daha dolğun və ətraflı şəkildə təsvir etməyə imkan verir. Bu da sözün ədəbi təsvirlərdə nə qədər zəngin və çoxşaxəli istifadə imkanlarına malik olduğunu göstərir. "Qaraqaşlı" sözü sadəcə bir fiziki xüsusiyyəti deyil, eyni zamanda müəyyən estetik və mədəni kontekstə malik bir ifadədir.
Qısacası, "qaraqaşlı" sözü qaşların qara rənginə işarə edərək, ümumi olaraq cazibədar və əzəmətli bir görünüşün təsvirini verir. Ədəbiyyatda və gündəlik danışıqda istifadəsinin genişliyi isə sözün mədəni və estetik əhəmiyyətini ortaya qoyur.