Qaraqaş: Bu söz, əsasən, qaşlarının qaralığı ilə seçilən insanları ifadə etmək üçün istifadə olunan bir sifətdir. Lüğətlərdə sadəcə "qaşları qara olan" kimi tərif olunsa da, mənası daha çox məcazi və bədii bir çalar daşıyır. Qaraqaş, sadəcə fiziki bir xüsusiyyəti deyil, həm də bir obrazın, bir görünüşün, hətta bir xasiyyətin təsvirində istifadə olunan ifadəli bir sözdür.
Sözün "qara" komponenti güclü və qüvvətli bir təəssürat yaradır. Qaşların qaralığı baxışlara ciddiyyət, sirrlilik və ya cəlbedicilik qatır. "Qaraqaş" sözünü istifadə edərkən, yazıçı və ya danışan, şəxsin xarici görünüşündən daha çox, onun daxili aləminə, xarakterinə işarə edə bilər. Məsələn, "qaraqaş oğlan" deyərkən yalnızca qaşlarının qara olduğunu deyil, eyni zamanda güclü, qətiyyətli, bəlkə də bir az gizli və sirli bir şəxsiyyətə işarə edilə bilər.
S.S.Axundovun misalında olduğu kimi, "Zeynəb qaraqaş, qaragöz bir qız idi" cümləsində, "qaraqaş" sözü Zeynəbin gözəllik təsvirinə özünəməxsus bir emosional çalar əlavə edir. Qara qaşlar, qara gözlərlə birləşərək, Zeynəbin cəlbediciliyini və qürurlu təbiətini vurğulayır. Beləliklə, "qaraqaş" sadə bir təsvir deyil, bədii bir vasitə kimi ədəbi əsərlərdə obrazların daha canlı və yaddaqalan olmasına kömək edir.
Ümumiyyətlə, "qaraqaş" sözü, Azərbaycan dilinin ifadəlilik və bədii imkanlarını göstərən, sadə bir mənadan daha çox şey ifadə edən maraqlı bir leksik vahiddir. Bu sözün istifadəsi, yazıçı və ya danışanın yaradıcılıq potensialının və dilə olan hökmranlığının əyani nümunəsidir.