Qanqı sözü, müasir Azərbaycan dilində istifadə olunmasa da, tarixi bir ədəbiyyat sözü olaraq, "hansı" əvəzliyinin qədim formasıdır. Bu söz, klassik Azərbaycan ədəbiyyatında, xüsusilə də Nəsiminin şeirlərində rast gəlinir və əsərlərə xüsusi bir ahəng və ifadə qatır.
Nəsiminin şeirlərindəki istifadəsi, sözün sadəcə "hansı" mənasından daha geniş bir məna çalarına malik olduğunu göstərir. O, sual vermək üçün istifadə edilə bildiyi kimi, həm də bir təəccüb, həm də bir heyranlıq ifadə etmək üçün işlədilə bilər. Məsələn, "Qanqı sədəfin incisi buldu bu nizami?" misrasında "qanqı" sözü sadəcə "hansı sədəf" mənasını verməkdən daha artığıdır. Bu misra, Nəsiminin şeirinin incəliklərinə, sənətkarlığının möcüzəsinə heyranlığını ifadə edir. "Hansı" sözü bu hissi o qədər də güclü şəkildə çatdıra bilməzdi.
Beləliklə, "qanqı" sözü yalnız bir leksik vahid deyil, həm də bir ədəbi üslub elementidir. Onun istifadəsi əsərlərə poetik bir zənginlik qatır və oxucuda müəyyən hisslər oyadır. Müasir dilçilik baxımından, "qanqı" sözünün arxaik bir forma olması, onun tarixi-mədəni əhəmiyyətini daha da artırır və klassik ədəbiyyatımızın zənginliyini nümayiş etdirir. Sözün tarixi inkişafını izləmək, dil tariximizin və ədəbiyyatımızın öyrənilməsi üçün vacibdir.