Külləşmə: "Külləşmək" felindən törəmiş isimdir. Sadəcə olaraq "külləşmək" feli ilə bağlı bir isim deyil, dərin mənalar ehtiva edən bir söz birləşməsidir. Külləşmə, bir şeyin tamamilə küllə çevrilməsi, yəni tamamilə yandırılaraq külə dönmə prosesi və ya nəticəsidir. Bu, fiziki bir prosesin təsviri ilə yanaşı, simvolik mənalar da daşıyır.
Fiziki mənada külləşmə, odun, ağacın, kağızın və digər yanar materialların tamamilə yandırılması nəticəsində kül halına düşməsidir. Bu proses zamanı maddənin kimyəvi quruluşu dəyişərək, əsasən mineral qalıqlardan ibarət olan kül əmələ gətirir. Külləşmənin sürəti və tamlığı istifadə olunan yanacaq növü, yanma şəraiti (oksigen miqdarı, temperatur) kimi faktorlardan asılıdır.
Simvolik mənada isə külləşmə tamamilə məhv olma, yox olma, dağılma, itirilmə kimi mənaları ifadə edə bilir. Məsələn, "tarixin külləşməsi", "ümidlərin külləşməsi", "həyatının külləşməsi" kimi ifadələr, bir şeyin tamamilə yox olması, izsiz itməsi mənasını verir. Bu mənada külləşmə, dramatik və hətta faciəvi bir prosesi simvolizə edir.
Ədəbiyyatda külləşmə motifi, məhv olmanın, sonun, köhnənin yeni ilə əvəzlənməsinin ifadəsi olaraq geniş istifadə olunur. Külləşmə, həmçinin təmizlənmə, yenidən başlama simvolizmini də daşıya bilər. Çünki kül, köhnənin məhv olmasından sonra ortaya çıxan bir şeydir və yeni bir başlanğıc üçün yer hazırlayır. Beləliklə, külləşmə, müxtəlif mədəniyyətlərdə və ədəbi əsərlərdə müxtəlif mənalar daşıyan çoxşaxəli bir anlayışdır.