Kovkəb (ər. كوكب - kaukab) sözü Azərbaycan dilində əsasən ulduz mənasında işlənir. Lüğətlərdə sadəcə "ulduz" kimi təqdim olunsa da, onun mənası daha zəngin və rəmzi bir çalar daşıyır. Kovkəb, sadəcə göydə parlayan bir işıq nöqtəsi deyil, əksinə, qədim zamanlardan bəri insanları valeh edən, sirli və əzəmətli bir səma cismi olaraq qəbul edilib.
Astronomik baxımdan kovkəb, günəş sistemində yer alan planetlərə istinad edilə bilər. Ancaq poetik və ədəbi mətnlərdə, kovkəb daha geniş mənada, həm planetləri, həm də ulduzları əhatə edən səma cisimləri üçün istifadə olunur. Bu, sözün köhnə və klassik bir söz olmasının da təsdiqidir.
Misal olaraq, şeirdəki “Bixab qaldı kovkəbə nisbət bu gözlərim; Hər gecə özgə gözlərə uyxu gələr-gedər” misrası, sözün emosional yükünü aydın göstərir. Burada kovkəb, yalnızca bir ulduz kimi deyil, həm də məhəbbət, həsrət, yuxusuz gecələr kimi hisslərlə bağlı bir simvol kimi təsvir olunur. Gözlərin kovkəbə nisbətən bixab qalması, yəni ulduzların parlaqlığına, sonsuzluğuna nisbətən daha zəif və cansız görünməsi, şairin duyğularını ifadə edir.
Beləliklə, kovkəb sözünün mənası sadəcə "ulduz" kimi qısaca izah edilməməli, onun zəngin tarixi, poetik istifadəsi və rəmzi mənaları da nəzərə alınmalıdır. Bu söz, səma cisimlərinin gözəlliyi və sirrini əks etdirən, qədim mədəniyyətlərdən gələn və ədəbiyyatda özünəməxsus yer tutan bir söz olaraq qalır.