Konstruktivist [lat. constructio - quruluş, bina etmə] termini, əsasən, XX əsrin əvvəllərində meydana çıxan və həm sənət, həm də fəlsəfə sahələrində özünü göstərən bir düşüncə və yaradıcılıq axımına bağlı olan şəxsiyyəti bildirir. Sadəcə "Konstruktivizm tərəfdarı" deyimindən daha geniş mənaya malik olan bu termin, fəlsəfi və ya estetik baxımdan konstruktivizmin prinsiplərinə sadiq qalan, onun ideyalarını müdafiə edən və öz işlərində tətbiq edən hər kəsi əhatə edir.
Konstruktivizm, əsasən, obyektlərin, əsərlərin, hətta sosial sistemlərin sadə, funksional elementlərdən qurulmasına, əsas götürülən prinsiplərin aydın və dəqiq olmasına, forma ilə funksiyanın bir-birini tamamlamasına vurğu edir. Konstruktivistlər üçün estetik dəyər, quruluşun məntiqi və funksional təmizliyindən irəli gəlir. Bu, sənətdə sadə geometrik formalardan istifadəni, sənaye materiallarının tətbiqini və hər bir elementin aydın görünən bir məqsədə xidmət etməsini nəzərdə tutur.
Konstruktivizm fəlsəfəsi, biliyin yalnız müşahidə və təcrübə yolu ilə əldə edilə biləcəyini və dünyanın bizim təcrübələr və qavrayışlarımız əsasında qurulduğunu müdafiə edir. Bu baxımdan, konstruktivizm, subyektivliyin rolunu inkar etməklə yanaşı, gerçəkliyin bizim təfəkkürümüz tərəfindən necə "qurulduğunu" vurğulayır. Beləliklə, bir konstruktivist sadəcə bir "tərəfdar" deyil, həm də öz əsərlərində və həyat fəlsəfəsində bu prinsipləri tətbiq edən və müdafiə edən bir yaradıcı şəxsiyyətdir.
Maraqlı bir tərəfi də odur ki, konstruktivizmin təsiri yalnız sənətə deyil, həm də memarlığa, dizayna, eləcə də sosial və siyasi düşüncəyə yayılmışdır. Bu səbəbdən, bir konstruktivist müxtəlif sahələrdə fəaliyyət göstərə bilər və öz sahəsinə konstruktivizmin prinsiplərini gətirə bilər. Terminin dərinliyi və genişliyi onu sadəcə "tərəfdar" olmanın kənarına aparır və bir yaradıcı şəxsiyyətin fəlsəfi və praktik mövqeyini dəqiq ifadə edir.