Kirdarsızlıq sözü, Azərbaycan dilinin zəngin leksikasında özünə geniş yer tutmuş, mürəkkəb və çoxcəhətli bir mənaya malik termindir. Sadəcə "bacarıqsızlıq" və "qabiliyyətsizlik" kimi dar mənalarla kifayətlənmək, bu sözün ifadə etdiyi dərinliyi tam əks etdirmir.
Birinci mənası olaraq, kirdarsızlıq həqiqətən də bacarıqsızlığı, qabiliyyətsizliyi, acizliyi əhatə edir. Bu, hər hansı bir işin icrasında lazımi bacarıq və qabiliyyətin olmaması, vəzifənin öhdəsindən gələ bilməmək deməkdir. Bununla yanaşı, bu acizlik fiziki, intellektual və ya hər iki sahəni əhatə edə bilər. Məsələn, bir əl işçisinin lazımi bacarığa sahib olmaması və nəticədə keyfiyyətsiz iş çıxarması, və ya mürəkkəb bir riyazi məsələni həll edə bilməmək kirdarsızlığın təzahürüdür.
İkinci mənası isə, daha çox psixoloji bir aspekti əks etdirir: səbirsizlik və hövsələsizlik. Kirdarsız insan hər şeyə tez bir zamanda nail olmağa çalışır, çətinliklərlə qarşılaşdıqda isə asanlıqla ruhdan düşür. Onun üçün uzunmüddətli səy və əzmkarlıq tələb edən işlər çox zaman əlçatmaz görünür. Bu xüsusiyyət, həm də qərar qəbul etməkdə tələsikliyi, düşünmədən hərəkət etməyi özündə ehtiva edə bilər. Bu növ kirdarsızlıq, həyatın müxtəlif sahələrində, xüsusilə də quruculuq və inkişaf proseslərində ciddi maneələr yarada bilər.
Ümumiləşdirərək deyə bilərik ki, kirdarsızlıq sadəcə bir çatışmazlıq deyil, həm də şəxsiyyətin daxili zəifliklərini, özünə inamsızlığını və həyatın çətinliklərinə qarşı adaptasiya bacarığının olmamasını göstərən bir əlamətdir. Bu anlayışın dərinliyinə varmaq üçün, həm bacarıqların çatışmazlığını, həm də daxili psixoloji amilləri nəzərə almaq zəruridir.