Kirdarsız: Sifət. Azərbaycan dilinin zəngin leksikasında "kirdarsız" sözü, sadəcə "bacarıqsız" və ya "qabiliyyətsiz" olmaqdan daha çox məna ehtiva edir. O, fiziki və ya intellektual qabiliyyətlərin olmamasının xaricində, həm də bir növ acizlik, bədbəxtlik və özünəinam əksikliyini ifadə edir. Belə bir insanın həyatda öz yerini tapmaqda, ən sadə işləri belə yerinə yetirməkdə çətinlik çəkdiyi hiss olunur.
Bu sözün ifadə etdiyi acizlik, sadəcə bacarıq çatışmazlığından deyil, daha çox, daxili bir zəiflikdən, həyata qarşı passivlikdən qaynaqlanır. Mətndə verilən "hazır çörəyi çeynəyib ağzına qoyursan, uda bilməyir" misalı bu passivliyi və özünə inamın olmamasını çox aydın şəkildə göstərir. Kirdarsız insan, hətta ona təqdim olunan ən asan imkanlardan belə faydalana bilmir, çünki onun daxili ehtiyatları, motivasiyası çatışmır.
Lüğətlərdə qeyd olunan "bacarıqsız", "qabiliyyətsiz", "aciz" mənaları "kirdarsız" sözünün tam mənasını əks etdirməsə də, əsas xüsusiyyətlərini əhatə edir. Ancaq "kirdarsız" daha güclü, daha rəngarəng və daha çox emosional yüklənmiş bir sözdür, insanın həyatdakı acizliyini və özünə inamının olmamasını daha obrazlı şəkildə ifadə edir. Onun "bədbəxtlik" və "yararsızlıq" kimi alt mənaları da vardır.
Beləliklə, "kirdarsız" sözü, sadə bir leksik vahiddən çox, insanın həyat qarşısındakı acizliyini, passivliyini və daxili zəifliyini ifadə edən, zəngin məna dünyasına malik bir termindir.