Kilkələşmə, "kilkələşmək" felindən törəmiş bir isimdir və əsasən iki əsas mənada işlənir. Birinci və daha geniş mənası, bir şeyin sərt, quru, kobud və ya bərk hal alması, öz formasını itirmədən sıkışması, büzülərək bərk və sərt hal əldə etməsidir. Bu mənada kilkələşmə, həm təbii prosesləri, həm də süni təsirlərin nəticəsini ifadə edə bilər. Məsələn, gil kilkələşə bilər, quruduqda sərtləşir və formasını saxlayır. Ya da uzun müddət saxlanan qida məhsullarının sərtləşməsi və keyfiyyətini itirməsi kilkələşmə kimi təsvir edilə bilər.
İkinci mənası isə daha məcazi bir istifadədir və şəxsin və ya bir qrup insanın fikirlərinin, davranışlarının, ya da ümumiyyətlə həyat tərzinin sərt, ətalətli, dəyişməyə qarşı müqavimət göstərən, qapalı və dar düşüncəli hal alması deməkdir. Bu mənada kilkələşmə, inkişafa, yeniliyə qarşı mənfi bir münasibəti, köhnə ənənələrə sərt yapışmanı, inadkarlığı və dəyişiklikdən çəkinməni ifadə edir. Belə insanlar "kilkələşmiş" adlandırılır və onların fikirlərinə təsir etmək çətin olur. Bu məcazi məna, birinci mənanın metaforik bir uzantısı olaraq qəbul edilə bilər; sanki fikirlər və davranışlar da quruduqca sərtləşir və dəyişməyə qarşı müqavimət göstərir.
Beləliklə, kilkələşmə sözü, həm konkret, həm də məcazi mənalarda istifadə olunan maraqlı və çoxmənalı bir sözdür. Onun həm fiziki, həm də sosial prosesləri təsvir etmə qabiliyyəti, dilə zənginlik qatar.