Kəsəbəlik sözü, köhnəlmiş olsa da, zəngin bir məna daşıyır və müasir dilin bəzi boşluqlarını doldura biləcək qədər dəyərlidir. Sadəcə "fəhləlik" mənası ilə məhdudlaşdırmaq, onun əsl mahiyyətini tam əks etdirmir. Çünki "kəsəbəlik" yalnız fiziki əməyə deyil, həm də peşəkarlığa, sənətkarlığa, hətta müəyyən bir sahədə ixtisaslaşmış mütəxəssisliyə işarə edir.
Tarixi kontekstə nəzər saldıqda, kəsəbəlik anlayışı orta əsrlər sənətkarlıq təşkilatları - kəsəbələr ilə sıx bağlıdır. Bu təşkilatlar öz üzvlərinin peşəkarlığının inkişafına, sənətlərinin qorunmasına və ustaların yetişdirilməsinə xüsusi diqqət yetirirdilər. Beləliklə, "kəsəbəlik" sözü sadəcə bir iş növü deyil, həm də bir ənənə, bir sənət məktəbi, bir ustalıq mədəniyyəti demək idi.
Müasir dövrdə "kəsəbəlik" kəlməsini "peşəkarlıq", "sənətkarlıq" və ya "ixtisaslaşma" sözləri ilə əvəz etsək də, onun köhnə mənası özünəməxsus bir kolorit və tarixi dərinliyi əks etdirir. Bu sözün istifadəsi, məsələn, bir sənətkarın uzun illər ərzində əldə etdiyi ustalığı, öz işinə olan həvəsini və bacarığını daha dolğun ifadə edir.
Qısacası, "kəsəbəlik" sadəcə bir iş deyil, bir sənət, bir ustalıq, bir həyat tərzi idi. Bu sözün müasir dilə qayıdışı, sənətkarlıq ənənələrinə, əl işlərinə və peşəkarlığa olan hörmətin bərpası üçün əhəmiyyətli ola bilər.