Kərəntiçi sözü Azərbaycan dilində əsasən iki mənada işlənir. Birincisi, və daha geniş yayılmış mənası, kərənti ilə ot biçən, yaxud ot çalan şəxsdir. Bu mənada kərəntiçi, əməksevərliyi, səbrini və fiziki gücünü tələb edən ağır bir kənd təsərrüfatı işini yerinə yetirən kəndlinin obrazını canlandırır. Kərənti, əl ilə ot biçmək üçün istifadə olunan alət olduğundan, kərəntiçi əsasən əl əməyinə söykənən ənənəvi kənd təsərrüfatı ilə bağlıdır. Bu peşənin günümüzə qədər davam edən nümunələrinə daha çox kənd yerlərində və ya kiçik təsərrüfatlarda rast gəlmək mümkündür.
Sözün ikinci mənası isə daha az işlənən, dəryazçı mənasıdır. Bu mənada kərəntiçi, dənizdə, xüsusilə də gəmilərdə işləyən bir şəxs deməkdir. Bu mənanın necə meydana gəldiyi tam aydın deyil, lakin ehtimal ki, hər iki mənada fiziki əmək və bacarıq tələb edən işlərin bir-birinə bənzərliyindən irəli gəlmişdir. Həm ot biçmək, həm də dənizçilik səbr, dəqiqlik və fiziki güc tələb edən işlərdir. Ancaq bu ikinci məna daha az yayılmışdır və birinci mənaya nisbətən daha çox dialektal xüsusiyyət daşıyır.
Beləliklə, kərəntiçi sözünün mənası kontekstdən asılı olaraq dəyişə bilsə də, hər iki halda da çalışqanlığı, bacarığı və fiziki gücü təcəssüm etdirən bir şəxsi ifadə edir. Bu sözün istifadəsi, Azərbaycan kənd həyatının və dənizçilik tarixinin bir parçasını əks etdirir və dilin zənginliyinin göstəricisidir.