Kəmfürsət (fars. kəm və ər. fürsət) sifəti, tündxasiyyətli, tez qıcıqlanan, səbrsiz və əsəbi bir insanı təsvir edir. Bu sözün kökü iki fərqli dildən gəlir: fars dilindən olan "kəm" (az, qısa, çatışmayan) və ərəb dilindən olan "fürsət" (imkan, fürsət) sözləri birləşərək "imkan azlığına, səbrsizlik və əsəbiliyə meylli olma" mənasını ifadə edir. Beləliklə, kəmfürsət insan, ətrafında baş verən hadisələrə və ya qarşılaşdığı maneələrə qarşı səbrsizlik və dözümsüzlük nümayiş etdirən biridir.
Daha dəqiq desək, kəmfürsətlik sadəcə tez qıcıqlanmaqdan daha çoxdur. Bu, daxili bir narahatlıq və tələsiklik hissinin təzahürüdür. Kəmfürsət insanlar tez-tez öz əsəblərini itirir, hətta kiçik problemlərə belə həddindən artıq reaksiya verir və tez-tez ətrafındakılarla münaqişələrə girə bilərlər. Onların səbrsizlikləri, həyatın sürətli axarına uyğunlaşmaqda çətinlik çəkmələrinə və həddindən artıq tələsik qərarlar vermələrinə səbəb ola bilər.
Maraqlı bir tərəfi də odur ki, kəmfürsətlik, həm də bir növ özünə inamsızlığın və qərar qəbul etməkdə çətinlik çəkməyin ifadəsi ola bilər. Çünki tez qıcıqlanma və əsəbilik, əslində, daxili narahatlıq və qeyri-müəyyənlikdən qaynaqlana bilər. Belə insanlar, özlərinə güvənərək problemləri həll etmək əvəzinə, əsəbləşərək vəziyyəti daha da pisləşdirə bilərlər. Ona görə də kəmfürsət bir insanı anlamaq üçün onun daxili dünyasına daha dərindən nüfuz etmək lazımdır.
Nəticə olaraq, kəmfürsət sözü sadəcə bir sifət deyil, kompleks bir psixoloji vəziyyətin təsviridir. Bu, həm ətrafındakılarla münasibətlərdə, həm də öz həyatında müxtəlif çətinliklərə səbəb ola bilən bir xüsusiyyətdir.