Kəmetibar (fars. kəm + ər. etibar) sifəti, əsasən fars və ərəb mənşəli iki sözün birləşməsindən əmələ gəlmişdir. "Kəm" azlıq, çatışmazlıq, qüsur mənasını, "etibar" isə etimad, güvən, inanmaq mənasını ifadə edir. Beləliklə, kəmetibar sözü əslində "etimadı az olan", "etibarsız" mənasını verir.
Lüğətlərdə sadəcə "etibarsız" kimi tərcümə edilməsinə baxmayaraq, kəmetibar daha çox incə bir məna çalarını özündə ehtiva edir. Sadəcə etibarsız deyil, həm də etibarı az olan, etibar edilməyəcək qədər etimadı zəif olan, hərəkətlərinə, sözlərinə tam güvənilməyəcək qədər qeyri-etibarlı şəxsi ifadə edir. Bu, sadəcə bir dəfə etibarsızlıq göstərməkdən daha dərin bir məna kəsb edir; kəmetibarlıq bir xüsusiyyət, daimi və ya tez-tez təzahür edən bir xüsusiyyətdir.
Kəmetibar adamın xarakterinə və davranışlarına dair bir sıra xüsusiyyətləri nəzərdə tuta bilərik: Sözündə durmamaq, vədlərini yerinə yetirməmək, aldatmaq, hiyləgərlik, məsuliyyətsizlik və s. Bu cür davranışlar insanlarda onun etibarını sarsıdır və onu kəmetibar edər. Ona görə də kəmetibar sözü, sadəcə bir söz deyil, bir insanın davranışlarına, xarakterinə və digərlərinə münasibətinə dair geniş bir məlumat verir.
Maraqlı bir məqam da odur ki, kəmetibar sözü, sadəcə insanlara deyil, həm də obyektlərə və ya sistemlərə də aid edilə bilər. Məsələn, etibarlılığı az olan bir mexanizm, ya da sistem kəmetibar adlandırıla bilər. Bu da sözün geniş tətbiq sahəsinə işarə edir.