Kəkovlamaq sözü, Azərbaycan dilinin izahlı lüğətlərində əsasən "kəkələmək" sözünün sinonimi kimi qeyd olunsa da, bu sadə izah onun ifadə etdiyi incə nüansları tam əks etdirmir. Kəkələməkdən fərqli olaraq, kəkovlamaq daha çox nitqin qırılmasının, səsin qopmasının, sözlərin tələffüzündə qəfil dayanıb yenidən başlamanın ifadəsidir. Burada, kəkələməkdəki təkrarlanan hərf və ya hecalar yox, nitqin axıcılığının pozulması ön plana çıxır. Sanki sözlər boğazda ilişib qalır, sonra isə çətinliklə çıxır.
Məsələn, "Uşaq kəkovlayır" cümləsində uşağın nitqindəki problem kəkələməkdən daha çox, səsin qopması, sözlərin qırılaraq deyilməsi kimi təsvir edilə bilər. Kəkələmək daha sistematik bir problem olarkən, kəkovlamaq daha qəfil, daha epizod xarakterli nitq pozuntusunu göstərir. Bu səbəbdən, kəkovlamaq daha çox emosional gərginlik, qorxu və ya həyəcan vəziyyətində ortaya çıxan bir nitq xüsusiyyəti kimi də qəbul edilə bilər.
Ədəbiyyatda kəkovlamaq sözü, bu xüsusiyyətini daha da vurğulamaq üçün, məsələn, qorxudan və ya təəccübdən nitqin qırılması və ya səsin qopması kimi təsvirlərlə birlikdə işlədilə bilər. Bu, sözün sadəcə "kəkələmək" mənasından daha zəngin bir kontekst yaradır və oxucunun təsəvvüründə daha canlı bir obraz formalaşdırır.
Beləliklə, kəkovlamaq sözü, kəkələməyin daha incə və ifadəli bir sinonimi olmaqla yanaşı, eyni zamanda nitqin axıcılığının müxtəlif səbəblərdən qırılmasını da əhatə edən daha geniş məna daşıyır.