Kəkovlama, "kəkovlamaq" felindən törəmiş isimdir. Sadəcə olaraq "kəkovlamaq" feli hərəkətinin nəticəsi və ya prosesi kimi tərif edilməkdən daha geniş bir mənaya malikdir. Kəkovlama, əsasən, bir şeyin səthinin, xüsusilə də ağac və ya taxta səthinin qeyri-bərabər, qırışıq və kobud hal alması deməkdir. Bu, ümumiyyətlə, quruma, çatlama və ya qeyri-kafi emal nəticəsində baş verir.
Daha dəqiq desək, kəkovlama, materialın daxili quruluşundakı gərginliyin səthdə özünü göstərməsidir. Bu gərginlik, materialın quruması zamanı, ya da əvvəlcədən mövcud olan çatlar və ya qüsurlar nəticəsində yaranır. Beləliklə, kəkovlama yalnız estetik bir problem deyil, həm də materialın möhkəmliyinə və davamlılığına təsir edə biləcək struktur bir məsələdir. Məsələn, bir ağac parçasının kəkovlanması, onun gələcəkdə daha asan qırılmasına səbəb ola bilər.
Maraqlı bir məqam odur ki, bəzi hallarda, kəkovlama istənilən bir effekt kimi də qəbul edilə bilər. Məsələn, antiqa mebellərdə, qədim ağac əşyalarında kəkovlama, əşyanın köhnəliyinə və tarixinə xüsusi bir cazibə əlavə edə bilər. Bu baxımdan, kəkovlama bəzi sənətkarlıq növlərində əşyanın görünüşünü bəzəmək üçün qəsdən yaradıla bilər.
Yekun olaraq, kəkovlama sadəcə bir söz deyil, materialların quruması, emalı və yaşlanmasının mürəkkəb bir prosesini əks etdirən bir termindir. Həm texniki, həm də estetik bir mənaya malik olan kəkovlama, material elmindən sənətə qədər geniş bir spektrdə əhəmiyyət kəsb edir.