Kədərləndiricilik: Bu söz, bir hadisə, vəziyyət və ya şəxsin kədər və ya məyusluq hissi yaratma qabiliyyətini ifadə edir. Sadəcə "kədər gətirmə" və "kədər vermə" ifadələrinin daha formal və ümumiləşdirilmiş bir təsviridir. Kədərləndiricilik, müxtəlif səviyyələrdə və müxtəlif yollarla özünü göstərə bilər – incə bir melankoli hissindən tutmuş, dərin bir iztirab və ya ağrıya qədər.
Kədərləndiricilik, insanın emosional vəziyyətinə təsir edən bir çox amildən qaynaqlana bilər. Bu amillər arasında faciələr, itkilər, xəstəliklər, ədalətsiz davranışlar, ümidsizlik, təkbaşına qalma hissi və s. ola bilər. Həm də kədərləndiricilik subyektiv bir anlayışdır; yəni bir hadisənin bir insanı kədərləndirə biləcəyi halda, başqa birini heç bir şəkildə təsir etməyə bilər. Bu, hər bir fərdin fərdi təcrübəsinə, həyata baxışına və emosional həssaslığına bağlıdır.
Kədərləndiricilik, ədəbiyyatda, incəsənətdə və həyatın özü boyu geniş yer tutur. Yazıçılar, şairlər və sənətkarlar əsərlərində müxtəlif yollarla kədərləndiricilik hissini ifadə edərək, oxucu və ya tamaşaçıda empatiya və duyğu yaratmağa çalışırlar. Həyatda isə, kədərləndiriciliklə mübarizə etmək, onu başa düşmək və onunla sağlam şəkildə yaşamaq əhəmiyyətlidir. Bu, psixoloji dəstək, sosial əlaqələr və özünə inam kimi amillərlə mümkündür.
Yekun olaraq, kədərləndiricilik, sadəcə kədər gətirmə deyil, daha geniş bir anlayışdır. Bu, müəyyən bir vəziyyətin, hadisənin və ya şəxsin insanın emosional vəziyyətinə təsir etmə, kədər, məyusluq və digər mənfi emosiyalar yaratma qabiliyyətini əks etdirir. Bu hisslərin şiddəti və təsiri isə fərdi amillərdən asılıdır.