Kasıblaşma sözü "kasıblaşmaq" felindən törəmiş bir isimdir və əsasən maddi durumun pisləşməsi, yoxsullaşma prosesini ifadə edir. Lakin bu tərif, kasıblaşmanın mürəkkəb təbiətini tam əks etdirmir. Sadəcə pulsuzluq və yoxsulluqdan kənara çıxaraq, daha geniş bir perspektivdən baxmaq lazımdır.
Kasıblaşma, fərd, ailə və ya cəmiyyət səviyyəsində baş verə bilən mürəkkəb bir sosial-iqtisadi prosesdir. Bu proses, yalnız gəlirlərin azalması ilə deyil, həm də əsas ehtiyaclara çatmaq imkanının məhdudlaşması ilə xarakterizə olunur. Yəni, kasıblaşma sadəcə pul çatışmazlığı deyil, eyni zamanda sağlamlıq xidmətlərinə, təhsilə, layiqli mənzilə və qida təhlükəsizliyinə əlçatanlığın azalması deməkdir.
Kasıblaşma prosesi müxtəlif amillərdən təsirlənə bilər: iqtisadi böhranlar, işsizlik, inflyasiya, sosial bərabərsizliyin artması, təbii fəlakətlər, siyasi qeyri-sabitlik və daha çox. Bu amillərin birgə və ya ayrı-ayrı təsiri kasıblaşmanın dərəcəsini və sürətini müəyyən edir. Bəzi hallarda kasıblaşma qəfil və kəskin baş verə bilərkən, digər hallarda uzunmüddətli və tədricən inkişaf edə bilər.
Maraqlı bir məqam da odur ki, kasıblaşma yalnız maddi səviyyədə deyil, həm də sosial və psixoloji təsirlərə malikdir. Kasıb ailələrdə uşaqların təhsil imkanları məhdudlaşır, sağlamlıq problemləri daha çox yayılır və sosial həyata inteqrasiya çətinləşir. Bu isə nəticədə sosial bərabərsizliyin daha da artmasına səbəb olur və bir növ "yoxsulluq dairəsi" yaradır.
Ona görə də, kasıblaşmanın öyrənilməsi və aradan qaldırılması üçün kompleks yanaşma tələb olunur. Bu yanaşma iqtisadi siyasətin təkmilləşdirilməsini, sosial müdafiə sisteminin gücləndirilməsini, təhsil və səhiyyəyə sərmayə qoyuluşunun artırılmasını, habelə sosial ədalətin təmin edilməsini əhatə etməlidir.