Kapriççio (ital. capriccio) musiqi terminidir və sərbəst, improvizasiya xarakterli, oynaq və fantaziyaya əsaslanan bir musiqi əsərini ifadə edir. Bu terminin kökü "kapriçço" sözündəndir ki, bu da öz növbəsində "qəribəlik", "özbaşınalıq", "əhval-ruhiyyə dəyişməsi" mənalarını ehtiva edir. Beləliklə, kapriççio həm musiqi formalı strukturundan, həm də əhval-ruhiyyəsindən azad olan, bəstəkarın təsəvvürünün və hisslərinin sərbəst axışını əks etdirən bir əsərdir.
Kapriççiolar ümumiyyətlə, qeyri-adi melodik xətlər, gözlənilməz ritmik dəyişikliklər, qəfil dinamika kontrastları və improvizasiyaya oxşar pasajlarla xarakterizə olunur. Bəstəkar bu janrda öz yaradıcılıq azadlığını tam şəkildə nümayiş etdirə, təcrübələr aparıb və musiqi ifadə vasitələrindən gözlənilməz şəkildə istifadə edə bilər. Onlar əsasən instrumental musiqinin sahəsində geniş yayılmışdır, lakin vokal kapriççiolar da mövcuddur.
Fikrət Əmirovun "Azərbaycan" kapriççiosu bu janrın parlaq nümunəsidir. Əsər milli musiqi ənənələrinin canlılığı ilə müasir bəstəkarlıq üslubunun orijinallığını gözəl bir şəkildə birləşdirir. Əmirov öz kapriççiosunda Azərbaycan xalq musiqisinin müxtəlif elementlərindən istifadə edərək, milli koloriti zəngin və unikal bir formaya salmışdır. Bu əsər Azərbaycan musiqi mədəniyyətinə qiymətli töhfədir və kapriççionun sərbəst və ifadəli xarakterini əyani şəkildə göstərir.
Ümumilikdə, kapriççio janrı özünün qeyri-adiliyi, oynaqlığı və müəllifin fərdi ifadəsinə olan geniş imkanları ilə musiqi dünyasında özünəməxsus yer tutur. Bu janr musiqi tarixində bir çox görkəmli bəstəkarlar tərəfindən əsərlərin yaradılmasına ilham vermiş və bu gün də öz aktuallığını qoruyub saxlayır.