Kamanqaşlı sifəti, əsasən şairlər tərəfindən istifadə olunan poetik bir ifadədir. Bu söz, qaşlarının formasının kaman (yay) bənzərinə bənzəməsini ifadə edir. Yəni, kamanqaşlı şəxsin qaşları incə, əyri və yüksək bir qövs təşkil edir, sanki bir kamanın və ya yayı xatırladır.
Kamanqaşlılıq, gözəlliyin, cazibədarlığın və hətta bir qədər də qürurun simvoludur. Şeirlərdə bu sifət, adətən, gözəl və cazibədar qadınları təsvir etmək üçün işlədilir. Onların gözəlliklərinə vurğu etmək üçün qaşlarının xüsusi formasından bəhrələnərək, obrazı daha da poetik və təsirli edir.
Misal olaraq verilən beytin ("Harda görsəm şux kamanqaşlını; İstərəm canımı qurban eyləyim") əsas məqsədi, kamanqaşlı gözəlliyinə heyranlıq və ona duyulan dərin məhəbbəti ifadə etməkdir. "Şux" sözünün əlavə edilməsi isə gözəlliyə bir də canlılıq, oyuncaqlıq və cazibə əlavə edir. Beləliklə, kamanqaşlı təkcə fiziki bir xüsusiyyət deyil, həm də bir xarakter və təsir gücünü əks etdirir.
Ümumilikdə, "kamanqaşlı" sözü Azərbaycan ədəbiyyatında poetik təsvir vasitəsi kimi istifadə olunan, gözəllik və cazibəni əks etdirən zərif və təsirli bir ifadədir. Onun istifadəsi, şerin ümumi ruhuna və əhvalına xüsusi bir estetik zövq qatır.