Kafər sözü klassik Azərbaycan ədəbiyyatında geniş istifadə olunmuş bir termindir və müasir dilin "kafir" sözü ilə sinonimdir. Lakin, sadəcə "kafir" deməklə mənanın bütün incəliklərini əhatə etmək mümkün deyil. Kafər, əsasən, İslam dininə inanmayan, İslamın əsas prinsiplərini qəbul etməyən şəxs deməkdir. Lakin, bu məna tarix boyu və müxtəlif mədəniyyətlərdə fərqli nüanslar qazana bilər. Müəyyən bir kontekstdə, kafər sözü sadəcə dini baxış fərqliliyini ifadə edə bilərkən, digər bir kontekstdə daha kəskin, hətta təhqiredici bir məna kəsb edə bilər.
Füzuli misalında olduğu kimi, "səni qoyub, bütə eylər ibadətin kafər" beytində kafər sözü, Allahı tərk edib bütlərə sitayiş edən şəxsi ifadə edir. Bu, sadəcə dini inancsızlıqdan daha çox, Allahı inkar etmək, Ona olan itaətsizliyi və şirk (Allah'a şərik qoşma) əməlini ifadə edir. Beləliklə, kafər sözünün mənası, sadəcə "iman etməyən" deyil, "Allah'ı tərk edən", "Ona qarşı gələn", "şirk edən" kimi daha geniş və çox qatlı bir məna daşıyır.
Müasir dövrdə kafər sözünün istifadəsi olduqca həssas bir məsələdir. Dinlərarası tolerantlığın əhəmiyyəti nəzərə alınaraq, bu sözü ehtiyatla, məqsədəuyğun və hörmətli şəkildə işlətmək vacibdir. Əgər dini inancları fərqli olan bir şəxsi təsvir etmək lazımdırsa, daha neytral ifadələrə üstünlük vermək daha məqsədəuyğundur.
Qeyd edək ki, kafir sözünün kökü olan "kəfər" sözü ərəb dilindən gəlir və gizlətmək, ört-basdır etmək mənalarını da ehtiva edir. Bu məna, kafirin Allah həqiqətini gizlətməsi, inkar etməsi ilə əlaqələndirilə bilər. Beləliklə, sözün etimologiyası da onun mənasını daha dərin və maraqlı hala gətirir.