İştahlanma, "iştah(a)lanmaq" felindən törəmiş bir isimdir. Sadəcə olaraq yeməyə, içkiyə və ya hər hansı bir şeyə olan istəyin artması, qəfil yaranması və ya güclənməsi kimi qəbul edilməməlidir. İştahlanma daha çox, bədənin fiziki və ya psixoloji səbəblərdən yaranan bir ehtiyacın, istəyin ifadəsidir. Bu ehtiyac həm fiziki acılıq, həm də gözlə görünən, qoxusu duyulan və ya düşünülən bir şeyə olan istəyin təsiri altında ortaya çıxa bilər.
İştahlanmanın təsiri altında olan insanın davranışında müsbət bir dəyişiklik müşahidə olunur. Əvvəlki apatiyası, letargiyası yerini enerjiyə, fəallığa və həyata olan marağa buraxır. Beləliklə, iştahlanma sadəcə bir fizioloji proses deyil, həm də psixo-emosional bir haldır. Yeməyə iştahlanmaq sadəcə qarın boşluğunu doldurmaq istəyi deyil, həm də dadlı yeməyin həzzini almaq, özünü mükafatlandırmaq və ya sosial bir hadisədə iştirak etmək kimi mənalar da daşıya bilər.
Məsələn, uzun müddət aclıqdan sonra yeməyə olan iştahlanma, bədənin enerji ehtiyacının əyani təzahürüdür. Lakin, yeni bişmiş xəmirin ətri ilə yaranan iştahlanma, daha çox duyğuların, xatirələrin və gözləntilərin birgə təsirindən doğan bir psixo-fiziki haldır. İştahlanmanın səbəbi, həm genetik meylliliklərdən, həm də sosial və mədəni amillərdən asılı olaraq fərqlənə bilər. Ona görə də, iştahlanma həm sadə, həm də mürəkkəb bir fizioloji və psixo-emosional proses olaraq tədqiq olunmalıdır.
Qısacası, iştahlanma, sadəcə yeməyə olan istək deyil, bədənin və ruhun qarşılıqlı təsiri nəticəsində yaranan, həm fiziki, həm də psixoloji ehtiyacları əks etdirən mürəkkəb bir hadisədir. Onun səbəbləri və təzahür formaları çox müxtəlif olduğundan, daha genişmiqyaslı tədqiqatlar tələb edir.