İşıqhaşıq: Azərbaycan dilinin zəngin leksikasında "işıqhaşıq" sözü, günün ilk işıqlarının səhər təbiətinə xas incə və poetik bir təsviri ehtiva edir. Sadəcə "işıq" sözünün təkrarı deyil, daha çox şərq poeziyasında rast gəlinən təkrar vasitəsilə duyğunun və təəssüratın gücləndirilməsidir. Bu təkrar, yeni doğan günün işığının zərifliyini, tədricən artan parlaqlığını və həmin işığın əşyalara və məkana təsirini daha aydın ifadə edir.
Sözün mənası, günəşin doğuşundan əvvəlki qaranlığın qırılma anını, sübhdən əvvəlki zəif işıq şüalarının təbiətə toxunmasını, obyektlərin konturlarının aydınlaşmağa başlamasını təsvir edir. Bu, sadəcə işıqlanma deyil, həyatın yenidən canlanmasının, təbiətin oyandıqdan sonra yeni günə hazırlaşmasının simvoludur. "Dan yeri sökülməyə başlayanda, hava işıqlaşmağa başlayanda" ifadəsi bu mənanı tamamlayır və kontekstdə daha aydın şəkildə göstərir.
Misalda verilən "İşıqhaşıqda qara damın hisli bacasından içəri işıq düşdü" cümləsi isə bu zərif işığın məhdud bir məkanda necə təsir bağışladığını göstərir. Qaranlıq və hisli bir bacadan süzülən işıq, ətrafın qaranlıqla müqayisəsində zəif olsa belə, həmin məkanın bir növ canlanmasına, təzəliyə qovuşmasına səbəb olur. Bu təsvir, sözün poetik gücünü və obrazlılığını daha da vurğulayır.
Beləliklə, "işıqhaşıq" sadəcə bir leksik vahid deyil, Azərbaycan dilinin ifadə imkanlarının zənginliyini, sözlərin təkrarının yarada biləcəyi bədii təsiri əks etdirən poetik və obrazlı bir ifadədir. Bu söz, təsvir olunan mənzərənin əhval-ruhiyyəsini və atmosferini tamamilə dəyişir, ona özünəməxsus bir gözəllik və cazibə qatır.