İrrasionaliizm (latıncadan) fəlsəfədə obyektiv gerçəkliyin əsasən məntiq və elmi metodlarla deyil, irrasional, yəni məntiqə sığmayan, əqli dərkdən kənarda qalan qüvvələr və prinsiplər tərəfindən idarə olunduğunu iddia edən bir fəlsəfi cərəyandır. Bu cərəyan elmi və məntiqi idrakın həqiqəti tam və doğru şəkildə əks etdirə bilmədiyini, həqiqətin daha dərin, intuitiv və ya duyğusel yollarla anlaşıla biləcəyini irəli sürür.
İrrasionaliizmin müxtəlif növləri vardır və bunlar arasında ümumi bir fikir birliyi yoxdur. Bəzi irrasionalistlər əqli idrakı tamamilə rədd edərkən, bəziləri isə onu tamamlayıcı, lakin yetərsiz bir vasitə kimi qəbul edirlər. Məsələn, bəzi irrasionalistlər həqiqətin intuisiya və ya ilahi ilham yolu ilə əldə edildiyinə inanırlar. Digərləri isə duyğuların, instinktlərin və ya hisslərin əqli düşüncədən daha əhəmiyyətli olduğunu vurğulayırlar.
Tarix boyu fəlsəfədə müxtəlif irrasionalist cərəyanlar meydana çıxmışdır. Bunlara romantisizm, ekzistensializm və hətta bəzi dini düşüncə sistemləri misal göstərilə bilər. Bu cərəyanlar müxtəlif səbəblərdən, o cümlədən elmin sərhədlərinin məhdudluğu, məntiqin həqiqəti tam əhatə edə bilməməsi və ya insan təcrübəsinin mürəkkəbliyi kimi amillərdən irəli gələrək, əqli idrakın çatışmazlıqlarını vurğulayırlar.
İrrasionaliizm, elmin və məntiqin üstünlüyünü sorğulayan və insan təcrübəsinin daha geniş bir spektrini nəzərə almağı təklif edən bir fəlsəfi yanaşmadır. Bu yanaşma, bəzən əqli düşüncəyə qarşı bir etiraz kimi qəbul edilə bilsə də, insan varlığının və həqiqətin daha dərin təfəkkürünü təmin etməyə çalışan müxtəlif fəlsəfi fikirləri özündə birləşdirir.