İmrəndirmə, "imrəndirmək" fellərindən törəmiş bir isimdir. Əsasən, birinin başqasına qarşı hisslərini, xüsusilə də səmimiyyətli və dərin bir ehtiram və hörmət hisslərini ifadə edən bir hərəkət və ya vəziyyəti bildirir. Sadəcə olaraq hörmət və ehtiramdan kənara çıxaraq, burada daha çox qəlbdən gələn, duyğusal bir bağ, məhəbbət və xeyirxahlıq da nəzərdə tutulur. Bu, soyuq bir rəsmiyyət deyil, əslində qəlbin dərinliyindən qaynaqlanan bir hissdir.
İmrəndirmə, bir insanı yüksək qiymətləndirmə, onun xüsusiyyətlərini və keyfiyyətlərini təqdir etmə, ona xüsusi bir dəyər vermə deməkdir. Bu dəyər vermə sadəcə olaraq əxlaqi və ya intellektual üstünlüklərdən qaynaqlana bilməz. Bir insanın xarakteri, davranışı, həyat tərzini, hətta görünüşünü belə əhatə edə bilər. İmrəndirmə duyğusu, həsəd və ya rəqabətdən fərqli olaraq, müsbət və tərifedici bir xarakter daşıyır.
Tarixi mənbələrə və ədəbiyyata nəzər saldıqda, "imrəndirmə"nin daha çox ənənəvi və ailəvi dəyərlərə bağlı bir mədəniyyətdə ifadə olunduğunu görə bilərik. Bir insanın ailəsinə, yaxınlarına, icmasına olan bağlılığını, dəyərlərini və hörmətini göstərmə forması kimi qiymətləndirilə bilər. Bu, özündə sədaqət, əminlik və sürəkliliyi ehtiva edən bir anlayışdır.
Müasir dövrdə "imrəndirmə"nin mənası bəlkə də bir qədər zəifləmiş olsa da, dərin insani əlaqələri ifadə etmək üçün hələ də istifadə edilən nadir və zəngin bir sözdür. Bu sözün duyğuların zənginliyini və dərinliyini ifadə etmə imkanını qorumaq vacibdir.