İmpressionizm [fr. Impressionisme]: XIX əsrin ikinci yarısında, sənaye inqilabının və burjua cəmiyyətinin sürətli inkişafı fonunda meydana gələn, Avropa incəsənət tarixinin ən təsirli və yenilikçi cərəyanlarından biridir. "İmpressionizm" termini, əsərlərinin ilk sərgilərinə mənfi reaksiya olaraq, rəssamların yaradıcılığını "təəssürat" kimi təqdim edən bir tənqidçinin fikrindən yaranmışdır. Bu, yeni bir yanaşmanın əsasını qoymuş, akademik realizmin sərt qaydalarına qarşı üsyan olmuşdur.
İmpressionist rəssamlar, obyektiv gerçəkliyi təsvir etməkdən daha çox, öz subyektiv təəssüratlarını, duyğularını və işıq-kölgə oyunlarını kətan üzərinə köçürməyə çalışırdılar. Onlar üçün önəmli olan, dəqiq təsvir deyil, mənzərənin, anın, əhvalın özünəməxsus enerjisini tutmaq idi. Bu məqsədlə, qısa, sürətli və dəqiq fırça vuruşlarından, parlaq, saf rənglərdən, və tez-tez "plitə" üsulundan istifadə edirdilər. İşığın təsiri, rənglərin qarışması və hərəkətin ifadəsi əsərlərin əsasını təşkil edirdi.
İmpressionistlər ictimai-siyasi məsələlərdən qaçmısalar da, onların əsərləri həyatın özünəməxsus bir hissəsini, müəyyən bir tarixi dövrün əhval-ruhiyyəsini əks etdirirdi. Paris küçələri, kənd mənzərələri, səhər və axşam işıqları, həyatın adi anları - bunların hamısı onların yaradıcılığında əks olunmuşdur. Realizmin sərt təsvirlərindən uzaqlaşaraq, onlar rəsmdə yeni bir estetika yaratdılar, özlərindən sonrakı nəslin rəssamlarına ilham mənbəyi oldular və incəsənət tarixinə əbədi olaraq daxil oldular.
Bu cərəyanın tanınmış nümayəndələri arasında Claude Monet, Edgar Degas, Pierre-Auguste Renoir, Camille Pissarro, Alfred Sisley, Berthe Morisot və başqaları yer alır. Onların əsərləri bu gün dünyanın ən böyük muzeylərində saxlanılır və incəsənət tarixinin ən qiymətli əsərləri hesab olunur. İmpressionizmin təsiri müasir incəsənətə qədər davam edir və bir çox müasir rəssamların yaradıcılığında öz əksini tapır.