İmajinizm, XX əsrin əvvəllərində yaranmış və əsasən poeziyada özünü göstərən bir ədəbi məktəbdir. "İmajinist" termini isə bu məktəbin tərəfdarlarını, yəni imajinist poeziyanın yaradıcılarını və ya fəal tərəfdarlarını ifadə edir. Bu məktəbin nümayəndələri obrazlı ifadələrə, duyğuların və təəssüratların canlı və dəqiq şəkildə ifadəsinə üstünlük verirdilər.
İmajinizmin əsas məqsədi, həqiqətin və gerçəkliyin təsvirini deyil, şairin öz subyektiv təəssüratlarını, hisslərini və duyğularını oxucuya konkret, aydın və təsirli şəkildə çatdırmaq idi. Bunun üçün onlar konkret, dəqiq və duyğusal yüklü obrazlardan (imajlardan) istifadə edirdilər. Sözlərin səs ahəngi, ritm və qafiyəyə nisbətən obrazlı ifadə vasitələrinə daha çox önəm verilirdi.
İmajinistlər, abstraksiyalardan və mürəkkəb metaforalardan uzaqlaşaraq, sadə, lakin təsirli obrazlar vasitəsilə oxucunun zəhnində canlı və yaddaqalan mənzərələr yaratmağa çalışırdılar. Onlar üçün hər sözün özünəməxsus bir enerjisi, özünəməxsus bir "imaj gücü" var idi və bu gücü şeirdə ən yaxşı şəkildə əks etdirməyə çalışırdılar.
Qısacası, "imajinist" termini, öz əsərlərində obrazlı ifadə vasitələrinə üstünlük verən, duyğuları və təəssüratları konkret və dəqiq imajlar vasitəsilə ifadə edən, klassik poeziya formalarından uzaqlaşaraq daha sərbəst və yenilikçi bir üsluba meyl edən şairləri və yazıçılarını təyin edir. Onların əsərləri duyğuların təmizliyi və obrazların canlılığı ilə seçilir.