İctimailəşdirilmək fərdilikdən və xüsusilikdən tamamilə azad olub, cəmiyyətin və ya kollektivin bir hissəsinə çevrilmə, onun tərkib hissəsi olma prosesidir. Bu proses, yalnız fiziki və ya maddi varlıqların deyil, həm də ideyaların, ənənələrin, hətta psixoloji və sosioloji normaların cəmiyyət tərəfindən qəbul edilməsini və özünəməxsusluğunu itirməsini əhatə edir.
İctimailəşdirilmə iki əsas istiqamətdə baş verir: birincisi, fərdi varlığın və mülkiyyətin cəmiyyətin xeyrinə verilməsi (məsələn, torpaqların kollektivləşdirilməsi, əmlakın milliləşdirilməsi); ikincisi isə fərdi düşüncə və davranış tərzinin cəmiyyətin qəbul etdiyi norma və dəyərlərə uyğunlaşdırılmasıdır. Bu, sosializasiya prosesinin mühüm bir hissəsidir və şəxsin cəmiyyətdə öz yerini tapması, özünü cəmiyyətin bir üzvü kimi qəbul etməsi üçün vacibdir.
İctimailəşdirilmənin müsbət tərəfi ondan ibarətdir ki, resursların ədalətli paylanması, ictimai xeyirin təmin olunması, ümumi hədəflərə nail olunması üçün şərait yaradır. Ancaq həddindən artıq ictimai nəzarət və fərdi azadlıqların məhdudlaşdırılması kimi mənfi nəticələrə də səbəb ola bilər. Tarix bəşəriyyətə ictimai nəzarətin həm müsbət, həm də mənfi nəticələrinə dəfələrlə şahid olmuşdur. Ona görə də ictimai nəzarətin sərhədlərinin müəyyən edilməsi və fərdi azadlıqların qorunması həmişə vacib bir məsələ olmuşdur.
Beləliklə, ictimailəşdirilmə mürəkkəb və çoxcəhətli bir prosesdir ki, həm cəmiyyətin inşasında, həm də fərdin formalaşmasında böyük rol oynayır. Onun nəticələri isə ictimai siyasətin xarakterindən və tətbiq olunma üsullarından asılıdır.