Hüruf (ər. حروف - ḥurūf, cəm) — klassik ərəb dilindən götürülmüş bir termin olub, "hərflər" mənasını verir. Sadəcə "hərflər" deməkdən daha geniş bir mənaya malikdir. Lüğətlərdə bu söz, ümumiyyətlə, əlifbanın təşkil edən elementləri, yəni ayrı-ayrı hərfləri ifadə etmək üçün istifadə olunsa da, kontekstdən asılı olaraq daha mürəkkəb mənalar da daşıya bilər.
Məsələn, dini və fəlsəfi ədəbiyyatda "hüruf" sözü, bəzən hərflərin yalnız qrafik təsvirlərindən deyil, həm də onların simvolik, gizli və əzəmətli mənalarından bəhs edərkən işlədilir. Bu kontekstdə, hərflər sadəcə səsləri təmsil etməklə yanaşı, kainatın sirrlərini, ilahi hikməti və ya gizli bilikləri ehtiva edən simvollar kimi qəbul edilə bilər. Misal üçün, bəzi ezoterik təlimlərdə hərflərin kosmoloji və ya numeroloji əhəmiyyətinə vurğu edilir.
Başqa bir tərəfdən, "hüruf" sözü dilçiliyin müxtəlif sahələrində də istifadə olunur. Morfologiya və fonetikada "hüruf" sözü bir sözün tərkibində olan hərflərin, yaxud da bir dilin əlifbasını təşkil edən hərflərin tam siyahısını ifadə edə bilər. Beləliklə, bir sözün "hüruf tərkibi" və ya "səs hürufları" kimi ifadələr dilçilik ədəbiyyatında rast gəlinən ifadələrdir.
Qısacası, "hüruf" termini sadəcə bir əlifbanın hərflərini ifadə etməklə yanaşı, müəyyən kontekstlərə görə daha geniş və daha dərin mənaları da özündə ehtiva edə bilər. Onun mənasının tam anlaşıla bilməsi üçün mətndəki kontekstin diqqətlə nəzərə alınması vacibdir.