Hərbiləşmək (f.): Bu termin, öz mahiyyət etibarilə, mülki bir sistemin, qurumun və ya cəmiyyətin hərbi tələbatlara və vəziyyətə uyğunlaşmasını, hətta özünü hərbi funksiyalara həsr etməsini ifadə edir. Sadəcə hərbi ehtiyaclara xidmət göstərməkdən daha geniş bir məna kəsb edir. Hərbiləşmə prosesi zamanı müəssisələr, infrastruktur, resurslar və hətta düşüncə tərzi hərbi məqsədlərə yönəlir.
Bu proses təkcə açıq hərbi əməliyyatlar zamanı deyil, həm də sülh dövründə, potensial təhlükələrə qarşı hazırlıq məqsədilə də baş verə bilər. Məsələn, bir ölkənin sənayesinin hərbiləşməsi hərbi texnika istehsalına yönəlməsi, əhalinin hərbi hazırlıqdan keçməsi və ya milli iqtisadiyyatın hərbi ehtiyaclara uyğunlaşdırılması kimi təzahür edə bilər.
Hərbiləşmə həm müsbət, həm də mənfi nəticələrə səbəb ola bilər. Müsbət tərəfdən, ölkənin müdafiə qabiliyyətinin güclənməsi, texnoloji inkişaf və yeni iş yerlərinin yaradılması gözlənilir. Ancaq mənfi nəticələr də az deyil: iqtisadiyyatın hərbi sektoruna yönəlməsi digər sahələrin inkişafına mane ola bilər, insan hüquqlarının pozulması riski yüksəlir, və cəmiyyətdə hərbiçiliyin üstünlük təşkil etməsi sosial həyata mənfi təsir göstərə bilər.
Tarix boyu hərbiləşmənin müxtəlif formaları müşahidə olunmuşdur. Bəzi dövlətlərdə bu proses davamlı və geniş miqyaslı olarkən, digərlərində daha məhdud və müvəqqəti xarakter daşıyır. Hərbiləşmənin səviyyəsi və təsiri bir çox amillərdən, o cümlədən coğrafi mövqedən, siyasi sistemdən və beynəlxalq münasibətlərdən asılıdır. Ona görə də, bu terminin dərinliklə araşdırılması tarixi, siyasi və sosioloji kontekstlərin nəzərə alınmasını tələb edir.