Hərbçilik (hərbi- + çilik) termini, Azərbaycan dilinin izahlı lüğətlərində sadəcə olaraq "hər hansı dövlətin yeritdiyi silahlanma və müharibəyə hazırlaşma siyasəti" kimi təqdim olunsa da, daha geniş və çoxşaxəli bir mənaya malikdir. Bu termin, bir dövlətin hərbi gücünü qurmaq, saxlamaq və tətbiq etməklə bağlı bütün fəaliyyətləri əhatə edir. Yalnız silahlanma və müharibəyə hazırlıqla məhdudlaşmır, həmçinin hərbi təhsil, təlim-tərbiyə, hərbi sənaye, hərbi strategiya və taktika, hərbi doktrina, hərbi əməliyyatların planlaşdırılması və icrası, hərbi qanunvericilik və hərbi idarəetmə kimi geniş sahələri özündə birləşdirir.
Lüğətdəki ikinci məna, "bir ölkədə hərbçilərin siyasi ağalığı və ölkənin bütün təsərrüfat həyatına nəzarəti" ifadəsində hərbçiliyin siyasi bir tərəfini əks etdirir. Bu, hərbi çevrilişlərin və ya hərbi rejimlərin yaranması ilə nəticələnə bilər. Bu vəziyyətdə, hərbçilik siyasi sabitliyi pozur və demokratik prinsiplərə zidd olan bir sistem yaradır. Hərbi rejimlər zamanı hərbi qurumlar dövlət idarəçiliyində əsas rol oynayır və iqtisadiyyata, sosial həyata ciddi müdaxilə edir. Bu, həm daxili, həm də xarici siyasətə mənfi təsir göstərə bilər.
Ümumiyyətlə, "hərbçilik" anlayışı mürəkkəb və çoxcəhətlidir. Həm müdafiə, həm də hücum potensialını əhatə edir, həm sülh dövründə, həm də müharibə dövründə özünü göstərir. Bu anlayışın dərk edilməsi üçün hərbi tarix, siyasi elmlər və iqtisadiyyat kimi fənlərin biliklərindən istifadə etmək vacibdir. Hərbçiliyin inkişafı və tətbiqi bir ölkənin təhlükəsizliyinə, iqtisadiyyatına və siyasi sabitliyinə birbaşa təsir göstərir, buna görə də bu anlayışı hərtərəfli öyrənmək olduqca əhəmiyyətlidir.