Həmməna (sif.) [fars. həm və ər. məna] Eynimənalı, sinonim söz. Yəni, mənası başqa bir və ya bir neçə sözün mənası ilə tamamilə və ya qismən üst-üstə düşən söz. Lüğətçilikdə və dilçilikdə geniş istifadə olunan bu termin, sözlərin məna münasibətlərini təsvir etməkdə əsas rol oynayır.
Həmməna sözünün əsası Fars dilindən olan "həm" və ərəb dilindən olan "məna" sözlərinin birləşməsindən əmələ gəlib. "Həm" bərabərlik, eynilik ifadə edir, "məna" isə məzmun, anlam deməkdir. Beləliklə, həmməna sözü həm məna yönündən, həm də mənşəcə özünün ifadə etdiyi mənanı əks etdirir.
Dil sistemində sözlərin yalnız bir mənası olmur. Bir çox söz müxtəlif kontekstlərdə fərqli mənalarda işlənə bilir (polisemiya). Lakin, həmmənalıq (sinonimiya) bəzi sözlərin tam və ya demək olar ki, tam eyni mənaya malik olmasını göstərir. Məsələn, "böyük" və "nəhəng" sözləri bir çox hallarda həmməna sayıla bilər. Ancaq həmişə tam sinonimlik olmur: kontekstə, üsluba və nitqin emosional rənginə görə həmməna sözlər arasında incə fərqlər ola bilər.
Həmməna sözlərin müəyyən edilməsi dilin zənginliyini və incəliklərini anlamaq üçün mühüm əhəmiyyət kəsb edir. Lüğətlərdə sözlərin həmmənalarının göstərilməsi oxucunun söz ehtiyatını zənginləşdirməyə və nitqini daha ifadəli etməyə kömək edir. Bundan əlavə, həmməna sözlərin araşdırılması dilin inkişafı və dəyişməsi haqqında qiymətli məlumatlar verir.