Hegemonizm (yun. ἡγεμονία - hegemonia - rəhbərlik, liderlik, üstünlük) termini, bir dövlətin və ya qrupun digərləri üzərində siyasi, iqtisadi, ideoloji və ya mədəni üstünlüyə sahib olma və ya bu üstünlüyü qazanma cəhdi kimi təyin oluna bilər. Sadəcə "hegemonluq iddiasında olma" deyilməkdən daha geniş bir mənaya malikdir, çünki bu iddianın arxasında konkret hərəkətlər, strategiyalar və güc nümayişləri dayanır.
Hegemonizm, həmişə açıq-aşkar və ya zorakı üsullarla həyata keçirilmir. Yumşaq güc vasitələri, məsələn, diplomatiya, iqtisadi təzyiq, mədəni təsir və informasiya yayımı da hegemonist siyasətin alətləri ola bilər. Bir hegemon, öz üstünlüyünü qorumaq və ya genişləndirmək üçün müttəfiqlər yarada, beynəlxalq qurumları öz maraqlarına uyğunlaşdıra və ya rəqiblərini zəiflətmək üçün müxtəlif taktikalardan istifadə edə bilər.
Tarix boyu müxtəlif imperiyalar və dövlətlər hegemonist siyasət yürüdüb. Böyük Britaniya XIX əsrdəki dəniz üstünlüyü ilə, ABŞ isə XX əsrdən sonra iqtisadi və hərbi gücü ilə hegemoniyaya sahib olub. Lakin hegemoniyaya iddia edən hər bir qüvvənin uğuru uzunmüddətli deyil və zamanla başqa qüvvələrin meydana çıxması ilə hegemonluq dəyişə bilər. Bu dəyişikliklərin səbəbi, həm daxili amillər (iqtisadi tənəzzül, siyasi qeyri-sabitlik), həm də xarici amillər (rəqiblərin güclənməsi, beynəlxalq əməkdaşlığın dəyişməsi) ola bilər.
Hegemonizm, beynəlxalq münasibətlərdə həm müsbət, həm də mənfi nəticələrə səbəb ola bilər. Bir tərəfdən, dünya nizamının qorunması və sabitliyin təmin olunmasında rol oynaya bilər. Digər tərəfdən isə, zülm, ədalətsizlik və digər dövlətlərin suverenliyinin pozulmasına gətirib çıxara bilər. Buna görə də, hegemonizmin təsiri hər zaman mübahisəli və mürəkkəb bir mövzudur.