Girdəüzlü: Girdəüzlü sözü, "girdə" (dəyirmi, yuvarlaq) və "-üzlü" (üzü olan) şəkilçilərinin birləşməsindən əmələ gəlmiş bir sifətdir. Bu söz, əsasən, üzünün formalarının yuvarlaq, dolğun və xüsusi olaraq dəyirmi olduğunu ifadə edir. Girdə üzlü bir insanın yanaqları dolğun, çənəsi yumşaq xətlərə malik və ümumiyyətlə, kəskin bucaqlar olmadan yumşaq, hamar bir üz quruluşuna sahib olur.
Sözün mənası, sadəcə fiziki görünüşü təsvir etməklə kifayətlənmir. Ədəbiyyatda istifadə edildikdə, girdəüzlülük bəzən müəyyən xarakter xüsusiyyətləri ilə də əlaqələndirilə bilər. Məsələn, girdə üzlü bir insan xoşxasiyyət, mehriban və ya uşaqvari saflıq təəssüratı yarada bilər. Bu, əlbəttə ki, ümumiləşdirmədir və hər girdəüzlü insanın eyni xarakterə sahib olduğunu demək olmaz.
S. Rəhmanın misalında isə, "girdəüz, şiş bığları yuxarı qaldırılmış bir gənc sifət axtarırdım" cümləsində "girdəüzlü" sözü, müəyyən bir fiziki portretə aid konkret bir təsvir elementini ifadə edir. Burada, girdə üz və şiş, yuxarı qaldırılmış bığlar birlikdə müəyyən bir estetik standartı və ya xüsusi bir obrazı təşkil edir.
Qısacası, "girdəüzlü" sözü sadəcə üz formasını təsvir etməkdən daha çox məna daşıya bilər. O, kontekstdən asılı olaraq fiziki görünüşün təsviri ilə yanaşı, müəyyən xarakter xüsusiyyətlərini və ya estetik bir idealı ifadə edə bilər. Bu sözün istifadəsi, müəllif tərəfindən yaradılan obrazın daha dolğun və təsirli təsvirinə kömək edir.