Girdəüz: "Girdə" sözünün "dəyirmi", "yumru", "düzgün dairəvi" mənalarını nəzərə alaraq "girdəüz" sözü, üzü dairəvi, yumru, tam və bərabər ölçülərdə olan, kəskin xüsusiyyətlərdən məhrum olan bir insanı təsvir edir. Bu söz, üzdəki xüsusiyyətlərin (burun, yanaqlar, çənə) bir-birinə uyğun şəkildə, harmonik şəkildə düzülüşünü, yumşaq və hamar xəttləri vurğulayır. Ədəbiyyatda tez-tez rast gəlinməsə də, "girdəüz" ifadəsi insanın fiziki görünüşünü incə bir şəkildə təsvir etmək üçün istifadə olunur.
S.Rəhmanın misalında istifadə olunan "girdəüz, şiş bığları yuxarı qaldırılmış bir gənc sifət axtarırdım" ifadəsi, bir obrazın xarici görünüşünün detalları ilə oxucuya çatdırılması üçün "girdəüz" ifadəsini obrazlı və təsvirli şəkildə istifadə etməyə bir nümunədir. Burada "girdəüz" sadəcə üzün formasını deyil, həm də bütövlükdə görünüşün yumşaqlığını, bəlkə də müəyyən bir məsumluğu və ya cavanlığı ifadə edir. Şiş bığlarla birlikdə istifadə edilməsi isə obrazın əsas xüsusiyyətlərini qabartmaq, oxucunun təsəvvürünü daha dəqiq formalaşdırmaq məqsədini daşıyır.
Beləliklə, "girdəüz" sözü, sadə görünüşünə baxmayaraq, obrazın xarakterini və görünüşünü dəqiq və təsirli şəkildə təsvir etmək üçün istifadə oluna bilən, ədəbi təsvir üçün münasib bir vasitədir. Üzün formasını təsvir etməklə yanaşı, əlavə olaraq obrazın xarakteri, yaşı və hətta duyğuları haqqında da məlumat verə bilər.