Gərdə sözü Azərbaycan dilində, əsasən kənd təsərrüfatı ilə məşğul olan ərazilərdə geniş yayılmış bir termindir. Sünbül döyümündən sonra qalan, taxıl dənələrinin tamamilə təmizlənməmiş, kiçik saman qırıntıları, tozcuqlar və bəzən də dənələrin qalıqlarından ibarət olan kütləyə gərdə deyilir.
Yəni, gərdə sadəcə "saman qırıntıları" deyil, daha çox taxıl biçimi prosesinin son mərhələsində yaranan, dəyərsiz hissələrdən təşkil olunmuş qarışıq bir kütlədir. Bu qarışıqda samanın incə hissələri, taxıl qabıqları, tozcuqlar və hətta bəzi hallarda tam təmizlənməmiş dənələr də ola bilər. Gərdənin tərkibi, əsasən istifadə olunan taxıl növü və döyüm üsulundan asılı olaraq dəyişir.
Maraqlıdır ki, gərdənin təsərrüfatda öz yeri vardır. Keçmişdə, heyvan yemi kimi istifadə olunmaqla yanaşı, bəzi bölgələrdə evlərin dam örtüklərində izolyasiya materialı kimi də tətbiq olunmuşdur. Gərdənin yandırılması ilə əldə edilən kül, torpağın gübrələnməsində köməkçi rol oynamışdır. Beləliklə, gərdənin görünür dəyərsiz bir yan məhsul kimi qəbul edilməsinə baxmayaraq, kənd təsərrüfatında müxtəlif məqsədlərlə istifadə olunması onu daha mühüm və maraqlı edir.
Müasir kənd təsərrüfatında, daha müasir texnologiyaların tətbiqi ilə gərdənin miqdarı əhəmiyyətli dərəcədə azalsa da, bu termin hələ də kənd əhalisi arasında geniş istifadə olunur və tarixi əlaqəni özündə əks etdirir.