Döyüm: Taxıl bitkilərinin (buğda, arpa, çovdar və s.) saplarından dənələrin ayrılması prosesi. Bu, əkinçiliyin əsas mərhələlərindən biri olub, əsrlər boyu müxtəlif üsullarla həyata keçirilib. Əvvəllər əl ilə, döyənək, dəyirman kimi sadə alətlərdən istifadə olunurdusa, müasir dövrdə bu proses mexaniki və ya avtomatlaşdırılmış qurğular vasitəsilə həyata keçirilir. Döyüm prosesi bitkilərin biçilməsindən sonra həyata keçirilir və əldə edilən məhsulun keyfiyyəti və miqdarı bir çox amillərdən, o cümlədən istifadə olunan texnikadan və döyümün aparılma üsulundan asılıdır.
Tarix boyu döyüm, kənd təsərrüfatının inkişafı ilə paralel olaraq təkmilləşib. Əvvəllər heyvanların köməyi ilə at arabasının üstündəki döyənəklərlə aparılan bu proses sonralar daha səmərəli üsulların tətbiqi ilə sürətlənib və sadələşib. Döyümün keyfiyyəti dənli bitkilərin saxlanması və sonrakı emalı üçün əhəmiyyətlidir, çünki düzgün aparılmayan döyüm dənələrin zədələnməsinə və məhsulun keyfiyyət itirməsinə səbəb ola bilər.
“Döyüm başlandı” ifadəsi, kənd həyatında mövsümi bir əlamət olub, bol məhsul gözləntiləri ilə əlaqələndirilir. Bu ifadə həm də kənd əhalisinin birgə əməkdaşlığı və bir-birinə kömək etməsi ənənəsini əks etdirir. Biçin dövründən sonra başlayaraq, bir neçə gün davam edən bu kollektiv iş bir sıra ənənələrlə müşayiət olunur və kənd həyatında mühüm rol oynayırdı.