Gecəyarısı: Zərf. Gecənin tam ortası, saat 12:00-ı bildirən zaman ifadəsi. Günün və gecənin qovuşduğu, birinin bitdiyi, digərinin başladığı mistik və simvolik bir anı təmsil edir. Qaranlığın və işığın, sakitliyin və hərəkətin, bitmənin və başlanğıcın sərhəddində yerləşən bu an, ədəbiyyatda və folklor təsəvvürlərində tez-tez müxtəlif simvolik mənalar daşıyır; yeni bir dövrün, bir başlanğıcın və ya sonuncun elçisi kimi qələmə alınır.
Gecəyarısı, sadəcə saatın 12-ni göstərməsi ilə məhdudlaşmayan, daha çox bir atmosfer, bir hiss, bir ruh halını da əks etdirən bir ifadədir. Sükut, gizlilik, sirr və təhlükə hissi ilə əlaqələndirilir. Bu zaman hadisələrin baş verməsi, əsərin atmosferinə mistik bir hava qatır. Məsələn, bir nağılda gecəyarısı caduların görünməsi, sehrlərin işləməsi üçün ideal bir zamandır. Reallıqdan kənara çıxış, sehrli hadisələr, xəyal və gerçəkliyin qarışığı gecəyarısının əsas xüsusiyyətlərindən biridir.
Misal olaraq verilən "Qazan xan bir ovuc bəylə gecəyarısı sərhəd çayının sahilinə çatıb atını suya vurdu" cümləsində gecəyarısı, hadisənin gizli və təcili bir şəkildə baş verdiyini vurğulayır. Qaranlığın örtüyündə gizlənməyi, əməliyyatın sürətli və qətiyyətli şəkildə yerinə yetirilməsini bildirir. Bu, hadisəyə dramatiklik, həyəcan və gizlilik əlavə edir.
Beləliklə, gecəyarısı sadə bir zaman ifadəsi olmaqdan daha çox ədəbi əsərlərdə və gündəlik danışıqda müxtəlif mənalar, atmosfer və hisslər daşıyan zəngin bir termindir.