Fuqato (ital. fugato) musiqi terminidir və fuqa üslubunda yazılmış, lakin fuqanın bütün qaydalarına tam riayət etməyən bir musiqi parçasını və ya mövzunu ifadə edir. Fuqa ilə müqayisədə daha az ciddi quruluşa malikdir və fuqanın əsas elementlərindən bəzilərini (məsələn, mövzunun bütün səslərdə ardıcıl təqdimatını) özündə ehtiva etməyə bilər.
Fuqato, adətən, daha böyük bir musiqi əsərinin (məsələn, sonata, simfoniya, konsert və ya opera) bir hissəsini təşkil edir. Burada o, əsərin ümumi tonuna rəng qatmaq, dramatik gərginliyi artırmaq və ya hətta müəyyən bir emosional atmosfer yaratmaq üçün istifadə olunur. Fuqato hissələri tez-tez dinamik və enerjili olur, rəvan melodik xətlər və zəngin kontrapunktal toxuma ilə səciyyələnir.
Fuqanın ciddi qaydalarından azad olması fuqatoya daha böyük çeviklik və ifadəlilik verir. Bəstəkarlar fuqatonu əsərlərinə uyğun olaraq adaptasiya edə, mövzunun təqdimatını, inkişafını və imitasiyanı öz zövqlərinə və musiqi ideyalarına uyğun şəkildə dəyişə bilərlər. Fuqato, fuqanın əzəmətini və mürəkkəbliyini özündə saxlayaraq, eyni zamanda, daha sərbəst və çevik bir kompozisiya üslubu təqdim edir.
Ümumiyyətlə, fuqato fuqanın "qohumu" hesab olunur və əsərlərə zənginlik və maraq qatmaq üçün istifadə olunan güclü bir kompozisiya üsuludur. Bəstəkarların istifadə etdiyi bu texnika musiqi əsərlərinə həm texniki mürəkkəblik, həm də ifadəlilik qatır.